Wyłącznik różnicowoprądowy (pot. różnicówka, RDC) – elektryczne urządzenie zabezpieczające, które rozłącza zabezpieczony obwód elektryczny po wykryciu, że suma geometryczna prądów wpływających i wypływających z niego nie jest równa zero. Zasadniczą funkcją wyłącznika różnicowoprądowego jest ochrona dodatkowa przed ciężkimi skutkami porażenia prądem elektrycznym i ochrona przeciwpożarowa instalacji, realizowana poprzez samoczynne wyłączenie zasilania w przypadku wystąpienia w tym obwodzie nadmiernego prądu doziemnego.
Budowa Wyłącznik różnicowoprądowy dzieli się na 4 zasadnicze elementy: zestyki torów prądowych, wraz z zamkiem i dźwignią załączającą wyzwalacz różnicowoprądowy – najczęściej przekaźnik spolaryzowany przekładnik Ferrantiego – pierścień ferromagnetyczny, przez który przechodzą przewody fazowe i przewód neutralny obwód testowania wyłącznika – umożliwia jego sprawdzenie w trakcie eksploatacji.thumb|192px|Schemat wyłącznika różnicowoprądowego. 1. przekaźnik spolaryzowany, 2. cewka wyzwalająca, 3. rdzeń przekładnika Ferrantiego, 4. przycisk testowy