Jadwiga Szajna-Lewandowska (ur. 22 lutego 1912 w Brodach, zm. 14 marca 1994 we Wrocławiu) – pianistka, kompozytorka i pedagożka, twórczyni pierwszego polskiego baletu dla dzieci (Pinokio), jedna z nielicznych osób komponujących utwory wyłącznie dla dzieci i młodzieży.

Życiorys Jako siedmiolatka rozpoczęła naukę gry na fortepianie we Lwowie u pianistki i pedagożki Heleny Ottawowej. Uczyła się pod okiem dyrygenta, pedagoga i kompozytora Adama Sołtysa. Grę na fortepianie studiowała w Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie pod okiem Marii Sołtysowej. Szkołę ukończyła w 1931. W latach 1946–1947 pracowała w Teatrze Lalki i Aktora we Wrocławiu jako kompozytorka i kierowniczka muzyczna.

W Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu studiowała kompozycję pod okiem takich profesorów jak Tadeusz Szeligowski, Piotr Perkowski i Stefan Bolesław Poradowski. Dyplom uzyskała w 1956. Była pierwszą absolwentką i jedną z 5 osób, które wówczas ukończyły studia w sekcji kompozycji na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. W ramach pracy dyplomowej napisała balet Pinokio. Prapremiera odbyła się w Państwowej Operze we Wrocławiu w 1964, w Dzień Dziecka, jako dar dla dzieci od Wydziału Kultury Rady Narodowej miasta Wrocławia i Państwowej Opery we Wrocławiu. Sztuka odnosiłą sukcesy, grano ją także za granicą, m.in.