Catterino Cavos (ur. 30 października 1775 w Wenecji, zm. w Petersburgu) – włoski kompozytor i dyrygent, działający przez większą część życia w Rosji.

Życiorys Kształcił się w Wenecji u Francesco Bianchiego. Początkowo dyrygował w Teatro La Fenice w Wenecji, którego jego ojciec Alberto był dyrektorem. Tam też w 1798 roku wystawił swoją kantatę L’Eroe. Na przełomie 1798 i 1799 roku wraz z włoską trupą operową wyjechał do Petersburga, gdzie podjął działalność jako dyrygent carskich teatrów i kompozytor. Z Petersburgiem związany był do końca życia, w 1803 roku otrzymał posadę kierownika teatru włoskiego, w 1806 roku dyrygenta opery rosyjskiej, w 1822 roku inspektora orkiestr nadwornych, a w 1832 roku dyrektora muzycznego teatrów carskich.

Swoją działalnością przyczynił się do rozwoju opery w Rosji, wprowadził na rosyjskie sceny m.in. Wolnego strzelca Carla Marii von Webera, Fra Daviolo Daniela Aubera, Roberta Diabła Giacomo Meyerbeera i Zampę Ferdinanda Hérolda. W swojej własnej twórczości wykorzystywał motywy oparte na rosyjskich melodiach ludowych, także tematyka librett jego oper nawiązuje do rosyjskich baśni i legend.