Uczestniczył w powstaniu listopadowym jako oficer. Służył w pułku strzelców konnych w korpusie gen. Józefa Dwernickiego. Brał udział we wszystkich bitwach swojej jednostki, odznaczając się walecznością. W bitwie pod Boremlem odniósł ciężkie rany (19 kwietnia 1831 roku). Po przejściu wojsk generała na obszar Galicji powrócił do rodzinnego majątku.
Został właścicielem ziemskim. Do końca życia był kawalerem. Według jednej wersji zmarł w 1855 roku i został pochowany w Sapohowie, a według innej w 1870 roku i spoczął w Krzywczach. Tam został pochowany. Rodzina Golejewskich wygasła po mieczu 28 października 1893 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Galicyjscy ziemianie Tadeusz Kategoria:Oficerowie powstania listopadowego Kategoria:Polscy hrabiowie Cesarstwa Austrii Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Boremlem (1831) Kategoria:Urodzeni w 1798 Kategoria:Zmarli w XIX wieku