José Milicua Ilarramendi (ur. 1921 w Oñate, zm. 20 maja 2013 w Barcelonie) – hiszpański historyk i krytyk sztuki, wykładowca uniwersytecki. Specjalista w dziedzinie sztuki barokowej, zwłaszcza twórczości Caravaggia i José de Ribery.

Studiował na Uniwersytecie Barcelońskim, a następnie przeniósł się do Włoch, gdzie najpierw jako student, a później jako współpracownik pracował z Roberto Longhim. Był profesorem historii sztuki na Uniwersytecie Complutense w Madrycie, Uniwersytecie Barcelońskim i Uniwersytecie Pompeu Fabry. Uważany za eksperta w dziedzinie sztuki barokowej i jednego z najlepszych specjalistów w twórczości Caravaggia i związanego z nim ruchu malarskiego i artystycznego oraz twórczości José de Ribery i szkoły tenebrystycznej w Neapolu. Interesował się sztuką współczesną we wszystkich jej formach artystycznych, od neoplastycyzmu po szkołę Bauhaus, przechodząc przez wszystkie artystyczne przejawy ekspresjonizmu. Wniósł fundamentalny wkład w poznanie i docenienie sztuki XX wieku.