Ksiądz odniósł wiele zwycięstw dla swojego miasta, dla swojej parafii. Odzyskał plebanię z rąk Urzędu Bezpieczeństwa w 1955, gdzie w ciemnych, niskich piwnicach była katownia najpierw gestapo, potem UB. Ściany katowni były zryte paznokciami więźniów. Aby nie drażnić niepotrzebnie władz ksiądz zamknął te piwnice pod pozorem umieszczenia w nich składziku wina mszalnego. Mogły tam wejść tylko osoby którym ufał. Przechował te ściany w stanie nienaruszonym przez 27 lat, do swojej śmierci. Dzisiaj jedynym świadectwem męczeństwa Węgrowian w piwnicach plebanii są zdjęcia.
Szczególnym przedmiotem zainteresowań księdza była historia sztuki. Zlecił odrestaurowanie 9 barokowych fresków w kościele farnym w Węgrowie wybitnym konserwatorom: Władysławowi Zychowi, Feliksowi Koneckiemu, Henrykowi Kucharskiemu, Stanisławowi Komorowskiemu. Przywrócił pierwotny blask stiukowi wcześniej czterokrotnie zabielonemu. Zlecił konserwację 12 obrazów – malowideł olejnych na płótnie, 2 krucyfiksów bursztynowych i 1 gotyckiego, rekonstrukcji wielkiego ołtarza w tym renowację kurdybanów. Katalog zabytków w Polsce (t. X zeszyt 26) informuje, że w latach 1935-37 oraz 1942 - 43 restaurowana była w bazylice polichromia, w 1952 – 54 ambona i stalle, w roku 1955 obrazy Czechowicza.