Maciej Feldhuzen (ur. 26 kwietnia 1906 w Warszawie, zm. 11 listopada 1990 w Rio de JaneiroWiesława Piątkowska-Stepaniak, Marek Masnyk (red.), Polonijna panorama. Szkice poświęcone pamięci Bolesława Wierzbiańskiego, wyd. Uniwersytet Opolski, Opole 2008, s. 319-321 (biogram autorstwa Wiesławy Piątkowska-Stepaniak)) – polski dziennikarz, korespondent wojenny, po II wojnie światowej na emigracji.
Życiorys Był synem Adama i Ireny. Wychowywała go matka (rodzice byli rozwiedzeni).
Ukończył Gimnazjum Konopczyńskiego i studia ekonomiczne w Institut supérieur de commerce w Antwerpii. W 1930 powrócił do Polski, pracował jako dziennikarz w Gazecie Handlowej, dziale prasowym polskiej fabryki General Motors oraz dziale prasowym przedstawicielstwa Austro-Daimler. Następnie został dziennikarzem Kuriera Polskiego, w którym pracował jako korespondent zagraniczny, w tym od 1937 w Pradze. Został stamtąd wydalony po wybuchu II wojny światowej. W czasie wojny obronnej w 1939 został przydzielony jako tłumacz do Legionu Czechów i Słowaków. 18 września 1939 dostał się do niewoli sowieckiej, z której jednak uciekł. Granicę z Rumunią przekroczył razem z Melchiorem Wańkowiczem. Następnie przedostał się do Francji, gdzie krótko pracował w wydawanym przez Rząd RP na uchodźstwie. Po upadku Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii.