Julio Palmaz (ur. 13 grudnia 1945 w La Placie, Argentyna) – argentyńsko-amerykański lekarz, który wynalazł rozszerzalny balonem stent.

Życiorys Palmaz studiował medycynę na Universidad Nacional de La Plata, uzyskując dyplom w 1971. Następnie specjalizował się w radiologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis (Martinez Veterans Administration Medical Center) do 1974. Od 1974 pracował w Szpitalu Uniwersyteckim San Martinez w La Plata w radiologii naczyniowej. Od 1983 był dyrektorem angiografii (i procedur specjalnych) w University of Texas Health and Science Center w San Antonio, gdzie pozostał do 1999. Był tam profesorem i kierownikiem badań sercowo-naczyniowych i bioprotez.

Po wysłuchaniu wykładu Andreasa Gruentziga w Nowym Orleanie w 1978 na temat jego cewnika balonowego, opracował stent, który można było rozszerzyć za pomocą metody cewnika z balonem i miał na celu zapobieganie ponownemu zamknięciu tętnic po leczeniu cewnikiem balonowym. Pracował z kardiologiem Brooke Army Medical Center Richardem Schatzem i był finansowany przez właściciela lokalnej sieci restauracji, Phila Romano. W 1988 otrzymał patent i dalej rozwijał stent we współpracy z firmą Johnson & Johnson, która zainwestowała 100 milionów dolarów w rozwój i zapłaciła trio Palmaz, Schatz i Romano 10 milionów dolarów za pierwsze licencje.