Harald Høffding (11 marca 1843 w Kopenhadze, 2 lipca 1931 tamże) – duński filozof i historyk filozofii o międzynarodowej sławie, zajmujący się psychologią i filozofią religii. Miał duży wpływ na rozwój literackiego modernizmu.

Biografia Urodził się i odebrał edukację w Kopenhadze. Ukończył teologię na Uniwersytecie Kopenhaskim (1865), gdzie od 1883 roku pracował jako profesor, dopóki nie porzucił działalności nauczycielskiej w 1915 roku. W 1870 obronił pracę doktorską poświęconą pojęciu woli w filozofii starożytnej GrecjiHarald Høffding, Den antike Opfattelse af Menneskets Villie. Historisk-kritisk Afhandling, Copenhagen: C.W. Stinck 1870.. Pracę tę napisał w części podczas studiów w Paryżu (1868–1869), gdzie słuchał wykładów Hippolita Taine’a. Zyskał rozgłos po opublikowaniu podręcznika Psychologia doświadczalna w zarysie (1882), przetłumaczonego na inne języki (m.in. angielski, niemiecki, francuski, polski). Praca ta stała się podstawą jego międzynarodowego uznania. W 1883 został profesorem Uniwersytetu Kopenhaskiego, obejmując katedrę po swoim dawnym nauczycielu, Rasmusie Nielsenie. Pozostawał aktywny naukowo do końca życia.