Świadczą o tym relacje z wizyt biskupa Davide Cocco Palmieriego w 1693 i 1699, który podczas pierwszej wizyty nakazuje kościół naprawić, w kolejnej został on poinformowany, iż to uczyniono. Przed kościołem na cmentarzu otoczonym murem stała kamienna kolumna z krzyżem, noszącym datę roczną 1611. Jest prawdopodobnym, że cmentarz ów powstał około tego roku, gdyż wcześniej, w 1575 wizytator apostolski Pietro Dusina nie wspomina o nim. Ostatni raz cmentarz wzmiankowany jest przez biskupa Miguela Balaguera w 1637, w raporcie z jego kolejnej wizytacji w 1659 nie ma już o nim słowa.
Do 1679 relacje z wizyt biskupich wspominają o starym obrazie w ołtarzu, przedstawiającym św. Pawła w górnej części, ze św. Kryspinem i św. Kryspinianem poniżej. Po tym czasie wspominany jest już obraz przedstawiający Nawrócenie św. Pawła. Kościół nie posiadał zakrystii, lecz szafę do przechowywania przedmiotów niezbędnych do obrzędów.
Kościół pozostał nie zmieniony przez ponad 300 lat, aż do przebudowy w latach 1852–1854.