W średniowieczu topos ten ożywił z antyku i rozwinął Jan z Salisbury, który napisał w księdze trzeciej traktatu , w której po raz pierwszy pojawiło się sformułowanie theatrum mundi: Jest on również autorem słów „Totus mundus agit histrionem” (łac. Cały świat gra jakąś rolę), które widnieją nad wejściem Globe Theatre. Choć topos pojawiał się już w antyku, szczególnie dużą popularność zdobył w okresie baroku. Ważną rolę w rozwoju tego toposu odgrywał William Szekspir, który wielokrotnie odnosił się do tego motywu metaforycznie. Dzięki niemu zrozumiano, że ludzie są również aktorami sami dla siebie, gdyż to, jak się zachowujemy czy ubieramy, ma wzbudzać w innych ludziach oczekiwane emocje. Do tej koncepcji nawiązuje również najbardziej znany cytat z komedii Jak wam się podoba Shakespeare’a, który brzmi: „Świat jest teatrem, aktorami ludzie, którzy kolejno wchodzą i znikają”. Topos od XVI do XVIII wieku ukazywał uniwersalny rodzaj relacji Boga z człowiekiem, ludzi między sobą, człowieka z własną świadomością, a także zjawisk występujących w świecie. mały|Theatrum vitae humanæ – Jean J. Boissard z roku 1596
Wykorzystanie toposu Topos theatrum mundi można zauważyć m.in.