Z początkiem lat 90. XVII wieku doszło jednak do kolejnego trudnego momentu dla jezuitów. Hiszpania ponownie rozpoczęła wysyłać ekspedycje, aby rozprawić się z Jíbaros – jezuici zaś przymuszeni byli przez prawo, aby w tych ekspedycjach uczestniczyć. W ten sposób rozpoczęła się prawdopodobnie największa z dotychczasowych mobilizacji w Maynas, w wyniku której na ekspedycję wyruszyło m.in. czterech jezuitów. Pierwotny plan zakładał schwytanie Jíbaros, wysłanie ich do wiosek misyjnych, a tam – narzucenie wiary chrześcijańskiej oraz pacyfikacja. Nie udał się on jednak – Jíbaros za wszelką cenę unikali chrystianizacji, popełniali samobójstwa, matki zaś mordowały swoje dzieci. W wyprawie zginął również ojciec Enrique Richter, który prowadził Indian Cunivos. Ci jednak przestali mu ufać i postanowili zabić go w pierwszej nadarzającej się okazji. W wyniku morderstwa, jezuici utracili kontakt z tysiącami Indian Cunivos. Po tych wydarzeniach przełożony generalny Towarzystwa Jezusowego zabronił jezuitom uczestniczyć w ekspedycjach przeciwko Jíbaros. Pierwszą redukcję, która rozpoczęła działalność na ich terenach – Nuestra Señora de los Dolores de Muratas y Jíbaros – otworzono dopiero w połowie XVIII wieku.