Michał Jan Szerszeniewicz (ur. 5 lutego 1897 w Wieliczce, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan żandarmerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Piotra i Antoniny z Nadzyńskich urodzony 5 lutego 1897 w Wieliczce.. W latach 1913–1914 był członkiem Związku Strzeleckiego w Limanowej.
Od 14 września 1914 walczył w szeregach 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich. 15 listopada 1915 został zwolniony z Legionów i wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Od 2 maja 1917 ponownie w Legionach Polskich. W 1918 był w II Korpusie Polskim w Rosji. 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniowem dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w obozie jeńców w Güstrow.
Od 24 lutego 1919 służył w Żandarmerii Okręgu Generalnego Warszawa, a od 1922 w 1 Dywizjonie Żandarmerii w Warszawie. Absolwent Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. 15 sierpnia 1928 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1928 i 4. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 3 Dywizjonu Żandarmerii w Grodnie. Pełnił służbę na stanowisku dowódcy plutonu żandarmerii Lida. W lipcu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów żandarmerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Dywizjonu Szkolnego Żandarmerii w Grudziądzu.