Problemowi temu postanowiono jednak zaradzić przez zastosowanie zasilanych wież z elektrycznym systemem ładowania amunicji, co jednak odbyło się kosztem znacznego wzrostu masy wieży.
Artyleria pomocnicza w chwili ukończenia okrętu składała się z czterech uniwersalnych dział 127 mm Mark 13 (5" /25) o kącie podniesienia 85°, co czyniło z nich doskonałą broń przeciwlotniczą. W jednostkach typu Pensacola, system kontroli ognia był całkowicie zdecentralizowany, z dalmierzem przy układzie kontroli ognia każdej wieży – zalety ochronne takie rozwiązania były jednak całkowicie niweczone przez scentralizowany główny system rozdzielczy. W konstrukcji USS „Chester” zaradzono temu przez duplikację każdego systemu.
„Chester” został początkowo wyposażony w dwie potrójne wyrzutnie torped kalibru 533 mm Mark XILeo Marriott: Treaty Cruisers, s. 73–77.John Jordan: Warships After Washington, s. 128–129.. W 1930 roku jednak, podjęto generalną decyzje o wycofaniu aparatów torpedowych z pokładów krążowników, uważano bowiem że jednostki te nie będą wchodziły w kontakt bojowy z okrętami przeciwnika na dystansach umożliwiających skuteczne użycie torped.