Na probostwie ukrywał partyzantów, z ambony ostrzegał przed uleganiem propagandzie komunistycznej wrogiej chrześcijaństwu. Opublikował dwa dziełka o wymowie antykomunistycznej (Pensate, Ragioniamo un poco). W publicznych wystąpieniach informował parafian, że starano się go zastraszyć.
W nocy z 21 na 22 lipca 1945 na probostwo w Crocette przyszła grupa byłych partyzantów, sympatyków lewicy, pod pretekstem wezwania księdza do umierającego. Ks. Lenzini, który już wcześniej zaopatrzył domniemanego umierającego, domyślił się, że chodzi o próbę napaści lub porwania. Gdy gospodyni odmówiła nalegania na proboszcza, przybysze otworzyli ogień w stronę okien plebanii. Proboszcz pobiegł na dzwonnicę i zaczął, uderzając w dzwon, wzywać na pomoc parafian. Miejscowi bali się jednak i nikt nie przybył z odsieczą. Ciało męczennika znaleziono po kilku dniach z widocznymi śladami tortur w pobliskiej winnicy. Został zabity strzałem w tył głowy. Oprawcy częściowo przysypali zwłoki ziemią. Wśród osób, które zostały zatrzymane przez policję, był m.in. były seminarzysta Bruno Covili, któremu w czasie wojny ks. Lenzini udzielił schronienia. Nigdy jednak nikt nie został za zabójstwo skazany.