Ekologia i zachowanie Występuje na bagnistych obszarach leśnych. Jest skryty i płochliwy. Spotykany pojedynczo lub w parach, jak skrada się po dnie lasu. W 2011 roku po raz pierwszy opisano gniazdo wodnika moluckiego. Odnalezione zostało w listopadzie 2010; znajdowało się w płytkim zagłębieniu na szczycie zgniłego pnia Calophyllum inophyllum (drzewo z rodziny gumiakowatych), około 1 m nad ziemią. Podstawę gniazda stanowiły drobne, zbutwiałe kawałki drewna, nieregularnie wyścielone suchymi liśćmi. Dwa niedawno wyklute pisklęta były całkowicie pokryte czarnym puchem, z rzucającymi się w oczy, ostrymi i zakrzywionymi białymi pazurami i różowawą nagą skórą palców; ich oczy miały błękitne źrenice i szare tęczówki, ale obrączki oczne były bezbarwne; tępy dziób czarny z jasną końcówką; nogi brązowe z czarnymi smugami.
Status IUCN uznaje wodnika moluckiego za gatunek narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable). Liczebność populacji szacuje się na 2500–9999 dorosłych osobników. BirdLife International ocenia trend liczebności jako spadkowy ze względu na utratę siedlisk spowodowaną wylesianiem i pozyskiwaniem drewna, obecność introdukowanych drapieżników oraz polowania.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chruściele Kategoria:Nieloty Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indonezji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1861 roku Kategoria:Taksony opisane przez George’a Roberta Graya