Schinus peruwiański zwany „drzewem pieprzowym” ma gorzkie, czerwone owoce wielkości pieprzu używane w Peru do doprawiania octu, poza tym jako zamiennik pieprzu (tzw. „pieprz peruwiański”). Żywica zwana „mastiksem amerykańskim” służy jako środek przeczyszczający i do kontrolowania płodności. Z nasion Inkowie przygotowywali napój odurzający. Sok mleczny wykorzystywany był leczniczo, a sok z gałęzi do konserwowania lin. Z liści pozyskiwano żółty barwnik. Owoce S. terebinthifolia także wykorzystywane są jako pieprz czerwony. Oba gatunki uprawiane są także jako ozdobne. S. polygama i S. latifolia wykorzystywane są do wyrobu napoju chicha.
Morfologia Pokrój Krzewy i niskie drzewa, rzadko półkrzewy, rzadko też miewają pędy uzbrojone w ciernie, zwykle nagie. Liście Zimozielone lub sezonowe, skrętoległe, ogonkowe, jednolistkowe lub nieparzystopierzasto złożone, rzadko parzystopierzasto złożone. Oś liścia często bywa oskrzydlona. Listki osadzone są na niej naprzeciwlegle lub skrętolegle. Kwiaty Rośliny dwupienne, rzadziej jednopienne, o kwiatach drobnych, zebranych w wyrastające z kątów liści lub na szczytach pędów wiechy i kłosy, rzadko zebrane w pęczek. Kwiaty rozwijają się na członowanych szypułkach. Okwiat jest pięciokrotny, zwykle biały. Pręcików jest 10 w dwóch okółkach o różnej długości. Dysk miodnikowy 8–10-płatowy.