W hymenium brak cystyd i innych sterylnych elementów. Podstawki maczugowate, 4–sterygmowe, 14–18 × 4–6 µm, ze sprzążką w podstawie. Bazydiospory prawie cylindryczne, szkliste, cienkościenne, gładkie, nieamyloidalne, 3,5–4,5(–5) × 1,5–2 µm.
Występowanie i siedlisko Stwierdzono jego występowanie na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Najwięcej stanowisk podano w Europie, gdzie występuje na całym obszarze. Stanisław Domański podał 3 stanowiska w Polsce (w Bieszczadach 1960, 1963, 1971 i w Puszczy Białowieskiej1967, 1971). Bardziej aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. W Polsce podano jego występowanie w lasach mieszanych na martwym drewnie drzew liściastych (buk zwyczajny) i iglastych (jodła pospolita). Rozwija się na powierzchni drewna, na leżących na ziemi pniach i gnijących pniakach, także w dziuplach leżących na ziemi pni.