Założenia profesora kontynuowały tworzone przez niego ugrupowania artystyczne. Od 1923 organizował dla studentów uczelni letnie plenery artystyczne w Kazimierzu Dolnym, od 1 listopada tego roku został pełnoprawnym profesorem. W 1925 wspólnie z miejscowym księdzem Stanisławem Szepietowskim założył Towarzystwo Przyjaciół Kazimierza. W 1926 powstał z jego inicjatywy nakręcony w Kazimierzu Dolnym film Szczęśliwy wisielec, czyli Kalifornia w Polsce. W 1927 miała miejsce wystawa indywidualna jego prac w salonie wystawowym Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków. Podczas organizacji Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu w 1929 był współodpowiedzialny za Dział Sztuki.
W latach 1925–1930 działało „Bractwo św. Łukasza”, od 1929 do 1939 „Szkoła Warszawska”, których był inicjatorem i członkiem. W 1930 objął funkcję dyrektora Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, a w 1932, gdy uczelnia została podniesiona do rangi Akademii, został jej pierwszym rektorem (1932–1936). Również w 1930 był współinicjatorem powołania Instytutu Propagandy Sztuki, należał rady tego Instytutu, był również członkiem Towarzystwa Szerzenia Kultury Polskiej wśród Obcych. W 1932 powstało kolejne ugrupowanie „Loża Wolnomalarska” (w 1935 zmieniło nazwę na „Lożę Malarską”). W 1934 był inicjatorem powstania Bloku Zawodowych Artystów Plastyków, od początku lat 30.