Historia thumb|Modele lądownika oraz łazika programu w ESTEC, 2014 ESTEC został utworzony w roku 1968 i był głównym ośrodkiem Europejskiej Organizacji Badań Kosmicznych. Do zadań ESTEC od początku istnienia należało projektowanie oraz testowanie satelitów, ich ładunków użytecznych, integracja urządzeń badawczych na satelitach, przygotowania do ich wyniesienia w kosmos. W latach 70. rozwój infrastruktury testowej ESTEC pozwolił na testowanie elementów rakiety nośnej Ariane-1 oraz na rozwijanie coraz większych satelitów - takich jak pierwsze satelity geostacjonarne ESA - Meteosat, ORS oraz IUE służące odpowiednio do celów meteorologicznych, telekomunikacyjnych oraz do obserwacji astronomicznych. W latach 80. w ESTEC testowano m.in. elementy teleskopu Hubble'a, satelitę Hipparcos czy satelitę ExoSat. Rozbudowano infrastrukturę badawczą – m.in. instalację ciekłego azotu do symulatora przestrzeni kosmicznej. W latach 90. w ESTEC testowano m.in. moduł Columbus Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, owiewkę rakiety Ariane 4, satelity ERS-2, Envisat, Artemis, XMM-Newton czy ISO. W latach dwutysięcznych w ESTEC testowano m.in. satelity GOCE, SMOS czy Planck, a także sondę kosmiczną Rosetta. Rozwijano technologie na potrzeby misji Bepi-Colombo. W latach 10. XXI w.