Biologia i ekologia Siedlisko: rośnie wzdłuż rzek i strumieni, na brzegach stawów, jezior, na terenach bagnistych i na naturalnych rozlewiskach rzecznych. Ma małe wymagania glebowe, rośnie dobrze nawet na suchych, piaszczystych i kamienistych terenach. Preferuje podłoże o pH 7-8,5. Jest rośliną światłolubną, odporną na silny wiatr i suszę. Mrozoodporna, dobrze znosi zasolenie. Na liściach występują gruczołki żywiczne produkujące substancję owadobójczą. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Zastosowanie Roślina miododajna Gatunek uznawany jest za jeden z najbardziej miododajnych krzewów strefy umiarkowanej o wydajności miodowej wynoszącej do 80 kg/ha. Obnóża z pyłku amorfy mają charakterystyczną ceglastą barwę.
Inne zastosowania roślina ozdobna sadzona jako żywopłot do wzmacniania brzegów (stawów, rzek itp.), do ochrony gleby przed erozją do obsadzania nieużytków w ogrodnictwie sadzona dla odstraszania owadów szkodników wykorzystywana do produkcji koszyków i gąsiorów (zwłaszcza we Włoszech w latach 50. XX wieku) strąki wykorzystywane są w Bułgarii w przemyśle perfumeryjnym i farmaceutycznym w Ameryce Północnej dawniej otrzymywano z niej barwnik będący namiastką indyga (ekstrahowanego z indygowca barwierskiego)
Przypisy
Bibliografia
Galeria
Kategoria:Bobowate właściwe Kategoria:Drzewa i krzewy ozdobne Kategoria:Inwazyjne gatunki roślin Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza