Wiesław Perlikowski ps. „Orlik” (ur. 26 lutego 1927 w Warszawie, zm. 18 maja 1944 tamże) – harcerz Szarych Szeregów, dowódca drużyny hufca Bojowych Szkół Szarych Szeregów na Ochocie.
Życiorys Przed wojną rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Księcia Józefa Poniatowskiego w Warszawie. W 1941 wstąpił do Szarych Szeregów. Najpierw służył w drużynie „Leny” Danuty Boleszyc-Rudnickiej Kaczyńskiej, natomiast do jesieni 1943 w drużynie OC 300 (kryptonim hufca Bojowych Szkół na Ochocie to litery „OC”). Wkrótce został dowódcą drużyny OC 100.
Dużo czasu poświęcał na doskonalenie drużyny, jednocześnie będąc wymagającym dowódcą. Był wyróżniającym się wykonawcą prac wawerskich. Dowodził akcjom przeciwko kinom, wykonał duży napis o treści „POLSKA ŻYJE” lakierem asfaltowym na nieistniejącym budynku poczty dworcowej w Alejach Jerozolimskich. Mimo młodego wieku, w maju 1944 uzyskał przydział do Grup Szturmowych. mały|Grób Wiesława Perlikowskiego na Cmentarzu Bródnowskim 18 maja 1944 został zatrzymany przez Werkschutza na rogu Alej Jerozolimskich i Nowego Światu. Mając przy sobie 3 rożne pistolety udało mu się zastrzelić Werkschutza i uciec Alejami Jerozolimskimi. Ukrył się w ruinach domu Krucza-Nowogrodzka, skąd przemieścił się na podwórze domu na ulicy Kruczej 46, gdzie bronił się przed kilkudziesięcioma żandarmami i żołnierzami.