Tło sytuacyjne Geografia Wau to miasto na Nowej Gwinei, w prowincji Morobe, położone na krańcu doliny Wau-Bulolo. Było to miejsce gorączki złota w latach 20. i 30. XX wieku. Poszukiwacze złota przybyli na wybrzeże w Salamaua i weszli w głąb lądu wzdłuż Szlaku Czarnego Kota. Górnicy częściowo oczyścili teren, zbudowali domy i warsztaty, założyli sieć wodociągową i elektryczną. Zbudowali także lotniska w Wau i Bulolo, które były odtąd głównym sposobem dotarcia tam z zewnątrz. Lotnisko Wau posiadało jeden, nierówny pas startowy z trawy Kunai o długości 940 m o 10-procentowym nachyleniu, zmierzającym bezpośrednio do góry Kaindi. Samoloty mogły zbliżać się tylko od północnego wschodu, lądując pod górę i startując w dół. Góra na końcu pasa uniemożliwiała powtórne próby lądowania, jak i przedłużenie pasa. Piloci musieli manewrować Dakotami pod chmurami i przez niebezpieczne przełęcze, „unikając szczytu w jednym miejscu i chmur w drugim”, lądując z dużą prędkością. Wymagało to dobrej widoczności, ale pogoda nad Górami Owena Stanleya charakteryzowała się częstymi burzami, ciągami pionowymi i mgłami, które unosiły się z dna dżungli. Pierwszego lądowania w Wau dokonał Ernest Mustard w swoim de Havilland DH.37 19 kwietnia 1927 roku.