Praca w Szczecinie W 1955 Ministerstwo Zdrowia oddelegowało go do pracy w Szczecinie, na Pomorskiej Akademii Medycznej. Miał tam utworzyć Klinikę Urologiczną i zorganizować lecznictwo urologiczne w regionie. Pierwszy oddział otwarto na Pomorzanach już w sierpniu 1955. W następnych latach utworzył także kliniki urologiczne w szczecińskim Zdunowie i Nowym Czarnowie. W Szczecinie zdobył tytuły: docenta (1961) i profesora (1966 – profesor nadzwyczajny, 1972 – profesor zwyczajny). W 1962 został wybrany dziekanem Wydziału Lekarskiego, a w 1968 – prorektorem ds. medycznych Pomorskiej Akademii Medycznej. Brał także udział w pracach towarzystw naukowych. Był członkiem Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Urologicznego (w latach 1964–1966 był jego prezesem), a także przewodniczącym sekcji polskiej Societe Internationale d’Urologie.
Dalsze lata 1 października 1978 przeszedł na własną prośbę w stan spoczynku. Po przejściu na emeryturę w 1979 zamieszkał w Warszawie. Tam przez jeszcze 11 lat pracował w Spółdzielni Ordynatorsko-Profesorskiej. Zmarł 3 listopada 1992, został pochowany w grobie żony na cmentarzu w Warszawie–Ursusie.