Przewłocki przeszedł z Instytutu Łączności do TEWY, po czym dołączył do spółdzielni Chemiter, w której jako kierownik laboratorium odpowiedzialny był za uruchomienie pierwszej w Polsce produkcji germanowych tranzystorów mocy; ich produkcja ruszyła w 1960 roku. Wkrótce potem Przewłocki wrócił do TEWY, do nowo powołanego przy fabryce Biura Naukowo-Badawczego Półprzewodników, do którego włączony został oddział półprzewodników spółdzielni Chemiter. W latach 1961–1970 pełnił tam rolę konstruktora wiodącego i zastępcy dyrektora zakładu, był konstruktorem pierwszych prototypów tranzystorów krzemowych.
Po przekształceniu Tewy w Naukowo-Produkcyjne Centrum Półprzewodników (CEMI) pełnił w nim rolę zastępcy dyrektora ds. naukowych (1971-79). Od 1979 do 2016 był kierownikiem zakładu w Instytucie Technologii Elektronowej (ITE).
Stypendysta Departamentu Stanu USA w 1965, laureat nagrody państwowej II stopnia w 1984 i wielu nagród ministerialnych. Członek IEEE Electron Devices Society i Electrochemical Society, distinguished lecturer IEEE EDS od 2010.
Do 2016 był profesorem nadzwyczajnym w ITE. W czasie swojej prawie sześćdziesięcioletniej kariery naukowo-badawczej był autorem bądź współautorem trzech książek, ponad 130 prac naukowych i referatów konferencyjnych, a także 2 patentów. Pod jego kierownictwem powstało 5 prac doktorskich..