Reakcja na list Henry de Lubaca i stosunek do państwa Vichy W trakcie II wojny światowej Francja była częściowo okupowana przez wojska niemieckie. Powstało wtedy w 1940 roku, na mocy porozumień między stroną francuską i niemiecką, państwo Vichy, będące formalnym spadkobiercą II Republiki Francuskiej. Vichy natychmiastowo ogłosiło neutralność wobec toczącej się wojny. Ponadto, bez nacisków ze strony III Rzeszy, rząd Vichy rozpoczął szeroko zakrojone zmiany legislacyjne, wymierzone m.in. w mniejszość żydowską. Wpierw zniesiono przepisy piętnujące antyżydowskie wypowiedzi w prasie, a wraz z upływem czasu pojawiały się coraz surowsze ustawy, dotyczące zatrudniania Żydów i ich aktywności społecznej.
Henri de Lubac był francuskim jezuitą z pokolenia młodszego niż de Boynes. Jego pokolenie było bardziej skłonne do stawiania silnego oporu wobec tego, co uważali za przejawy zła i walki o to, co kluczowe dla wartości chrześcijańskich, a sam de Lubac w trakcie II wojny światowej należał do Francuskiego Wewnętrznego Ruchu Oporu. 25 kwietnia 1941 r. skierował list do przywódców zakonu, w którym skarżył się na przywódców Kościoła we Francji i ich bierność wobec nazizmu.