Zasugerował również, że jezuici mają religijny obowiązek posłuszeństwa wobec francuskiego rządu i powinni perswadować to samo wszystkim katolikom.
Do tej odpowiedzi odniósł się de Lubac w swoim kolejnym liście. Przyznał de Boynesowi rację w tym, że jezuici nie powinni się mieszać w politykę, jednak zaznaczył, że jego obawy wobec nazizmu nie są natury politycznej, a religijnej. De Lubac oskarżył również władze zakonu o wybiórcze trzymanie się poza polityką. W dość odważnym stwierdzeniu dał do zrozumienia, że sumienie nie pozwala mu być biernym wobec grzechu zaniechania, jakim byłoby podporządkowanie się słowom swoich przełożonych. Tym samym wskazywał, że działania władz zakonu są motywowane politycznie, a jego własne religijnie, co usprawiedliwiałoby krytykę de Lubaca pod adresem przełożonychSarah Shortall, Soldiers of God in a Secular World: Catholic Theology and Twentieth-Century French Politics, Cambridge: Harvard University Press, 2001.