Zastosowanie na okrętach Pierwszy pilotażowy zestaw podwójny został wyprodukowany w styczniu 1942 roku, pierwszy zaś zestaw poczwórny został ukończony w kwietniu tego roku. Drugi z nich 22 lipca 1942 roku został zainstalowany na pełniącym funkcje szkoleniowe pancerniku „Wyoming”. 1 lipca natomiast niszczyciel USS „Coghlan” (DD-606), jako pierwszy, otrzymał zestaw podwójny tego działa.
Jeden z jedynie dwóch operacyjnych wówczas amerykańskich lotniskowców na Pacyfiku, USS „Enterprise” (CV-6), otrzymał swoje pierwsze Boforsy dopiero w szczycie walk o Guadalcanal w trakcie krwawej kampanii na Salomonach, po odniesieniu ciężkich uszkodzeń w bitwie u Wschodnich Wysp Salomona, a tuż przed bitwą pod Santa Cruz. Według danych z 1945 roku, 25 poczwórnych stanowisk dział Boforsa zainstalowanych było na USS „Saratoga” (CV-3), 10 do 18 na lotniskowcach typu Essex, 12 do 20 na nowych pancernikach, a 8 do 14 na starszych, oraz 12 do 18 na dużych krążownikach. Mieszane uzbrojenie podwójnych i poczwórnych dział 40 mm trafiło na pokłady takich okrętów jak lotniskowiec „Enterprise” (CV-6), który otrzymał 11 zestawów poczwórnych i 8 zestawów podwójnych, jednostki typu Commencement Bay otrzymały odpowiednio 3 poczwórne i 12 zestawów podwójnych.