W sezonie 1929/30 występował z polskim zespołem w Casino de Paris w Paryżu, w latach 1930–32 pracował i w Toruniu i w teatrze we Włocławku; w 1932 reżyserował przedstawienia operetkowe w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Następnie pracował w Warszawie: w 1932–34 był aktorem i reżyserem w Teatrze 8.30, w latach 1934–36 był reżyserem w Teatrze Wielkim, w 1936 reżyserem w Teatrze Operetka przy ul. Karowej, a od listopada 1936 do wybuchu II wojny światowej kierownikiem artystycznym i reżyserem operetek w Teatrze 8.15.
W latach 30. przymierzał się do debiutu filmowego, ekranizacji Portretu Doriana Graya. Główną rolę miał zagrać wypromowany przez reżysera aktor (a prywatnie kochanek), Harry Cort. Projekt nie doszedł jednak do skutku, z powodu aresztu Corta we Francji za posiadanie narkotyków w 1935.
W sierpniu 1939 po premierze operetki "Panna Wodna" w Teatrze 8.15, Zdzitowiecki wygłosił polityczne przemówienie przeciwko niemieckiej operetce. W pierwszych miesiącach okupacji pisał artykuły do gazety podziemnej „Głos Polski”, drukowanej w mieszkaniu jego partnera, Karola Bendy.