Podkreślał to Kompozytor już w tytule dzieła: Trio Pour le Piano-Forte avec Violon et Violoncelle obligé.
Stylistycznie i wyrazowo Lessel porusza się w obszarze łączącym zdobycze Haydna i Mozarta oraz rodzącego się powoli stylu brillant.
Budowa Allegro brillante Rêve. Adagio Rondo. Allegro di molto
Analiza Część pierwsza, w tempie Allegro brillant w tonacji E–dur i metrum C. Utrzymana w formie allegra sonatowego z wzorcowo przeprowadzonymi tematami: pierwszym o wybitnej energii i zdecydowaniu, zbudowanym na wznoszącej się gamie E–dur, podanym w unisonie przez wszystkie instrumenty i drugim lirycznym, zainicjowanym przez skrzypce w tonacji dominanty. Burzliwe i efektowne przetworzenie oparte na efektownej i wirtuozowskiej partii fortepianu kończy się uroczym przekomarzaniem wszystkich instrumentów i prowadzi do klasycznej repryzy.
Część druga, Adagio opatrzone tytułem Rêve – sen/marzenie. Napisane w formie ABA i metrum 2/4. Część A utrzymana w tonacji A–dur, idiomatycznie dopełniającej afekt tej części. Część B w tonacji E–dur, wprowadza pewne ożywienie dzięki rozdrobnieniu ćwierćnut na sekstole oraz wyeksponowanej partii wiolonczeli.