Roślinność składa się w przynajmniej 10% z helofitów, w tym graminoidów (sitowatych, trzcin i innych traw, ciborowatych) i innych roślin zielnych, a także niskich do wysokich krzewów (głównie liściastych, zrzucających liście na zimę, a w strefach cieplejszych zimozielonych), innych makrofitów (pleustofitów i ryzofitów) i roślin nienaczyniowych, takich jak mchy brunatne, wątrobowce i zielenice. Zwierciadło wody zwykle pozostaje na powierzchni gleby lub pod nią, ale wody gruntowe pozostają na poziomie korzeni przez większą część sezonu wegetacyjnego, z wyjątkiem lat ekstremalnych suszy. W regionach półpustynnych niektóre bagna mogą zanikać na okres kilku lat, przeobrażając się w inne formacje roślinne, do czasu przywrócenia poziomu wody przez ponadprzeciętne opady i spływy. Bagno to teren podmokły minerotroficzny i zwykle eutroficzny. Wysokie poziomy składników odżywczych powodują wysoką produktywność roślin naczyniowych i dużą szybkość rozkładu materiału roślinnego pod koniec sezonu wegetacyjnego. Bagna produkują więc znaczne ilości gazów, takich jak metan i dwutlenek węgla. Bagna słodkowodne mają odczyn zwykle od obojętnego do silnie zasadowego, ze względu na obecność rozpuszczonych minerałów, takich jak związki wapnia, węglan potasu czy wodorowęglan potasu.