W 1465 król polski Kazimierz Jagiellończyk nadał klasztorowi Bożego Ciała pod Poznaniem miejsce pod budowę cegielni za młynem karmelitów oraz za nowym mostem, idąc do Starołęki w miejscu zwanym Rataje.
W 1465 Ambroży syn Andrzycha z Żegrza sprzedał szpitalowi św. Gertrudy w Poznaniu 7 wiardunków czynszu z 4 łanów w królewskich wsiach Żegrze i Rataje z zastrzeżeniem prawa wykupu za 21 grzywien. W 1499 król polski Jan I Olbracht zezwolił staroście generalnemu Wielkopolski Ambrożemu Pampowskiemu wykupić wsie Żegrze i Rataje z rąk wojewody poznańskiego Jana Ostroroga. W 1508 król polski Zygmunt I Stary zezwolił staroście generalnemu wielkopolskiemu Łukaszowi II Górce herbu Łodzia wykupić te wsie z rąk Ambrożego Pampowskiego. W 1515 Jan Pampowski, syn zmarłego Ambrożego, był tenutariuszem Żegrza i Ratajów. W 1519 król zezwolił Stanisławowi Przystanowskiemu wykupić folwark zwany „Peszlów” w Ratajach z rąk Franciszka Kity i jego żony Doroty. W 1524 król Zygmunt Stary zatwierdził Grzegorzowi Lubrańskiemu synowi zmarłego Mikołaja posiadanie wsi Żegrze i Ratajów.