Zachęcona aktywnością braci wokół futurystów oraz ich kontaktami w środowisku, a także z powodu jej przyjaźni z malarką Růženą Zátkovą, Benedetta zainteresowała się sztuką. Po zakończeniu wojny, oficjalnie porzuciła nauczycielską karierę i rozpoczęła naukę w studiu malarza Giacomo Balli, które znajdowało się kilka przecznic od jej rodzinnego domu w Rzymie. Poprzez nauczyciela, który należał do ruchu futurystów, zaczęła aktywnie poznawać awangardowe środowisko artystów, poetów i pisarzy bywających w atelier nazywanym Casa Balla. Jej rodzina znała Filippo Tommaso Marinettiego od 1910 roku, głównie poprzez kontakty braci Cappa, Benedetta poznała go w 1918 roku w Casa Balla. Korespondencja, którą wymieniali od 1918 roku, zdradza charakter ich przyjaźni - początkowo połączyła ich intelektualna ciekawość, listy obojga są formalne w formie i dotyczą idei futuryzmu i dyskusji ich literackich prac. Pobrali się w 1923. Mieli trzy córki: Vittorię (ur. 1927), Alę (ur. 1928) i Lucę (ur. 1932).