W swoim wystąpieniu zaznaczyła, że w artysta powinien zastąpić tradycyjne media plastikowymi i wielomateriałowymi tak, by między kolorami i materią, kształtem i wagą, ciepłem i emocjonalnością były widoczne formy wizualne i dotykowe.
Druga faza futuryzmu Z biegiem czasu druga faza futuryzmu zaczęła się rozwijać, a nazwisko Benedetty pojawiało się na wielu kluczowych dokumentach stanowiących nowe zasady i koncepcje ruchu. Wystawa Mostra di trentaquattro pittori futuristi (pol. Wystawa trzydziestu czterech malarzy futurystów) i katalog do ekspozycji prezentowanej 1927 roku w Galleria Pesaro w Mediolanie odegrały kluczową rolę w transformacji futuryzmu drugiej fazy proponując nową interpretację sztuki mechanicznej – sztuka futurystyczna miała być pojmowana jako maszyna, która w parach i tekście wyrażona była formą prostych kolorów i sinym oddziaływaniem na cały wachlarz zmysłów, by wywołać maksimum emocji. Futuryści tworzący w drugiej fazie za cel obali zbadanie relacji między kolorem a fizycznym materiałem, formą i wagą, kolorem i emocjami. Wstęp został podpisany m.in. przez Benedettę.