Magazyn Pitchfork analizując wydawnictwo Mogwai stwierdza, iż „'My Father My King' może być formalnym powrotem do epickiego kanonu Mogwai, ale nie można zaprzeczyć, że te 20 minut potwierdzają wiarę w kwintet z Glasgow. Tegoroczna Rock Action, choć całkiem fajna, nie była satysfakcjonująca w świetle zniewalających występów Mogwai na żywo, a nawet ostatnich wypadów, takich jak EP+2. Ale to nie przypadek, że 'My Father My King' jest reklamowany jako towarzysz Rock Action: ta demonstracja potęgi i dynamiki jest dokładnie tym, czego brakowało temu albumowi”.
Zdaniem Briana O'Neilla z AllMusic „Mięso [muzyka] przypomina nieco szlamowate, monotonne sprzężenia zwrotne zespołu Earth czy pozbawiony śpiewu Caspar Brötzmann Massaker, z przyjemnie hałaśliwą produkcją człowieka przyzwyczajonego do takich rzeczy, Steve’a Albiniego, połączoną ze względnym spokojem. Nazwijcie to muzyką nastrojową, niepodobną do niczego, czego szkocka grupa już dokonała, ale wciąż zachowującą eksperymentalny, artystyczny styl, z którym Mogwai jest utożsamiany”.