Jan Chościak Popiel (ur. 28 stycznia 1914 w Brodnicy, zm. 21 listopada 2003 w Starej Wsi) – polski zakonnik rzymskokatolicki, jezuita, doktor filozofii, profesor, prowincjał Prowincji Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego.

Życiorys i działalność Był synem Michała Chościak-Popiela i Jadwigi Mańkowskiej. Dzieciństwo i młodość spędził w Wójczy, w rodzinnym majątku ziemskim Popielów. Po ukończeniu szkoły średniej w Stella Matutina (Feldkirch, Austria, 1926–1932) wstąpił do nowicjatu jezuitów 8 maja 1933 w Starej Wsi. W latach 1935–1938 studiował filozofię na Wydziale Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (dzisiejsze Ignatianum), gdzie uzyskał licencjat kościelny. W momencie rozpoczęcia II wojny światowej przebywał w Lublinie, który opuścił po rozpoczęciu aresztowań jezuitów. Wrócił do domu rodzinnego w Wójczy, następnie rozpoczął tajnie studia teologiczne w Warszawie i Nowym Sączu. W 1941 przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa Stanisława Galla.