30 września 1939 dostał się do niewoli niemieckiej. W październiku 1939 uciekł z niewoli i powrócił do Leszna, gdzie pracował przymusowo. Aresztowany przez Gestapo i osadzony w Forcie VII. W 1940 został zwolniony i przekazany do stadniny koni w Łącku. Następnie pracował po wyzwoleniu na PKP w Lesznie. 31 października 1959 przeszedł na emeryturę. W 1972 został mianowany podporucznikiem, a w 1991 porucznikiem. Zmarł 8 grudnia 1994 w Lesznie. Został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Kąkolewskiej w Lesznie.
Był żonaty, miał dwóch synów: Czesława (ur. 17 lipca 1928) i Zbigniewa (ur. 18 marca 1930).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4045 – 30 czerwca 1921. Brązowy Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Wielkopolski Krzyż Powstańczy – 3 kwietnia 1974 Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich Odznaka pamiątkowa Frontu Pomorskiego 2 marca 1936 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”..
Przypisy
Bibliografia