Tarczki wieczka są rozłożone z grubsza symetrycznie, choć tarczka szczytowa 4′ jest większa niż szczytowa 2′ – obie sześciokątne, rozdzielając tarczki 1′ i 3′. Tarczka szczytowa 1′ jest mała, romboidalna, natomiast 3′ jest pięciokątna, mniej więcej tak samo wysoka jak szeroka (ewentualnie nieco szersza). Tarczki interkalarne 1a i 3a są pięciokątne, o podobnej wielkości, a 2a jest wydłużona i od nich większa. Tarczka preekwatorialna 4′′ zwykle jest czworokątna i oddzielona od 3′′, ale wyjątkowo może się z nią stykać i być pięciokątna. Tarczki mają wyraźnie siatkowaną ornamentację, a większe tarczki ponadto mają por lub dwa. Bruzda okrężna może być lewoskrętna, przy czym jej spadek sięga 1–2 jej szerokości. Bruzda podłużna wąska, sięgająca po stronie wieczka mniej więcej na wysokość równą szerokości bruzdy okrężnej. Z ich skrzyżowania wyrastają obie wici. Opancerzone osobniki monadalne zwykle mają długość 41–51 µm i szerokość 36–48 µm, natomiast kokalne 39–50 µm długości i 32–45 µm.
Komórki zawierają liczne chloroplasty o barwie od złotej do oliwkowo-brunatnej (u zamierających osobników srebrno szarzejące). U form kokalnych mogą być płatowate. Materiały zapasowe tworzą pomarańczowe do czerwonego skupienie. Brak jest plamki ocznej.