W latach 1855–1857 według projektu Wilhelma Grapowa zbudowano nowy dworzec Wrocław Główny.
Intensywny rozwój tej okolicy, wynikający także z postępującego ówcześnie dynamicznego rozwoju całego miasta, związany był niewątpliwie z budową wyżej wspomnianego dworca kolejowego Wrocław Główny. Spowodował on powstanie zabudowy miejskiej, w tym samej ulicy Stawowej, przy której zabudowano wszystkie parcele, a samą ulicę przedłużono do torów kolejowych i ulicy Nasypowej. W tym rejonie do 1868 r. stała jedna z rogatek miejskich, tak zwana rogatka Borowska, z punktem opłat podatkowych i celnych uiszczanych przy wjeździe do miasta. Jej nazwa wynikała z położenia przy drodze do wsi Borów. W XIX i XX wieku powstały koncepcje przedłużenia ulicy Stawowej w kierunku północnym do ulicy Podwale, lecz nie zostały one zrealizowane. W 1875 r. powstała ulica Tadeusza Rejtana na terenie należącym poprzednio do wrocławskich przedsiębiorstw braci Bauerów.