Witraż (ur. 1 czerwca1938, zm. 1957) – polski ogier czystej krwi arabskiej, hodowli SK Janów Podlaski. Syn ogiera Ofir i klaczy Makata. Należał do tzw. Wielkiej Czwórki (Witeź II, Witraż, Wielki Szlem, Wyrwidąb), czyli najsłynniejszych synów Ofira. Ojciec słynnego Baska.
Życiorys Urodzony 1 czerwca 1938 roku. W 1939 w czasie ewakuacji stadniny w okolicy Chotyłowa uciekł z braćmi. Wrócił do stadniny 21 grudnia 1939. W czasie okupacji, począwszy od 1940 roku stanowił w SK Janów Podlaski. 16 lipca 1944 roku podjęto decyzję o ewakuacji stadniny. Witraż wyruszył pociągiem z Białej Podlaskiej do Saksonii, do zakładów remontowych Wehrmachtu w Sohland niedaleko Libawy. W lutym 1945, kiedy Armia Czerwona przekroczyła Odrę, konie tym razem pieszo wyruszyły do Torgau nad Łabą. Tragiczne okazało się przejście koni przez Drezno 13 lutego 1945. Wtedy w czasie nalotu dywanowego sił powietrznych aliantów, początek kolumny koni, w którym znajdował się Witraż, właśnie przechodził przez centrum miasta. Bohaterstwem odznaczył się wtedy mastalerz Jan Ziniewicz, który trzymał jednocześnie Witraża i Wielkiego Szlema, dzięki niemu te konie nie zginęły i przetrwały wojnę. Po stracie większości ogierów stado dotarło do Torgau, skąd zostało przetransportowane do Schönböken-Grabau.