ten ostatni zresztą jeszcze pod koniec XX wieku klasyfikowany był jako podgatunek C. orbiculare.
C. orbiculare jest stosunkowo licznie reprezentowany w zapisie kopalnym. Najwcześniejsze, pochodzące z późnego miocenu jego skamieniałości odnaleziono na Nizinie Jańsko-Indygirskiej w Rosji. Z kolei skamieniałości tego gatunku datowane na plejstocen znajdywano w japońskiej Formacji Mizozono oraz w angielskim Hackney.
Morfologia Chrząszcz o szeroko-owalnym, silnie wysklepionym ciele długości od 3,5 do 5 mm. Ubarwienie wierzchu ciała jest błyszcząco czarne, często z wąsko rudobrązowo rozjaśnionymi krawędziami bocznymi przedplecza i wierzchołkami pokryw. Reszta ciała jest czarniawa z rozjaśnionymi biczykami czułków i stopami; głaszczki szczękowe są zawsze ciemne, co odróżnia ten gatunek od C. hispanicum. Punktowanie głowy, przedplecza i pokryw jest podobnych rozmiarów, tylko na bokach pokryw występują mocniejsze punkty, które jednak nie układają się w szeregi. Głowa zaopatrzona jest w przeciętnych rozmiarów oczy złożone z głęboko wykrojonymi krawędziami wewnętrznymi. Czułki buduje dziewięć członów, z których trzy ostatnie formują luźno zestawioną buławkę. Boczne krawędzie głowy są rozszerzone i nakrywają miejsca osadzenia czułków, tak że ich nasady nie są widoczne patrząc od góry.