Oprócz tabulacji, cechami diagnostycznymi rodzajów i gatunków może być wzajemna proporcja wieczka i denka, skrętność bruzdy okrężnej, położenie i długość bruzdy brzusznej. Tarczki często są urzeźbione, mogą mieć też pory i różne wypustki, ale ich zmienność zwykle nie uznaje się za wystarczającą dla wyróżniania taksonów. U niektórych gatunków kształt pancerza może znacznie odbiegać od jajowatego, np. u Ceratium hirundinella 4 tarczki szczytowe tworzą róg apikalny, dwie tarczki antapikalne tworzą róg główny tylny, a wypustki tarczek okrężnych tworzą mniejsze rogi tylne.
Pancerzyk tworzy się również na cystach spoczynkowych, częściej ulegających fosylizacji. Ich tabulacja może przypominać tabulację osobników wegetatywnych, choć czasem dla odróżnienia określana jest jako paratabulacja. W przypadku cyst problematyczne może być ustalenie, który koniec jest apikalny, a który antapikalny. Odpowiednikiem wieczka (epiteki) jest epicysta, hipoteki – hipocysta, cingulum – paracingulum, a sulcum – parasulcum. Ściana cysty jest masywniejsza od pancerzyka stadium ruchomego i może składać się z jednej do czterech warstw.
Zobacz też theca Przypisy
Kategoria:Anatomia i morfologia glonów