Popularyzacja transportu samochodowego położyła kres przewozom pasażerskim w 1952, a potem towarowym, w grudniu 1964.
Trzon floty parowozów w końcowych latach służby kolei, stanowiły cztery parowozy o układzie osi 0-8-0T, które zostały zbudowane w latach 1944–1945 dla armii niemieckiej i były wcześniej określane jako klasa KDL (Kriegs Dampf Lokomotiven, układ osi 0-8-0). Wiele z tego typu lokomotyw zostało zakupionych przez francuskie koleje buraczane po zakończeniu II wojny światowej i wszystkie zostały przebudowane na układ osi 0-8-0T. Na linii służyły także trzy parowozy ex-WDLR Alco-Cooke o układzie osi 2-6-2T i Hunslet 4-6-0T, choć ten ostatni był już wówczas wycofany z użycia. Park lokomotyw uzupełniały francuskie i niemieckie lokomotywy spalinowe o układach osi 0-6-0, 0-10-0 i 0-4-4-0.
Trasa muzealna W 1966 r. powstało Association du Musée des Transports de Pithiviers (AMTP), którego celem było zachowanie dziedzictwa technicznego kolei lokalnych, w tym TPT. Dzięki wsparciu Fédération des Amis des Chemins de Fer Secondaires (FACS) oraz l'Association du Musée des Transports Urbains, Interurbains et Ruraux (AMTUIR) Rada Generalna Departamentu Loiret, ówczesny właściciel linii oraz infrastruktury, wyraził zgodę na otwarcie muzeum kolei.