Miało to stworzyć barierę ochronną przed powtórzeniem ewentualnego ataku przez Syryjczyków przez środkową część wzgórz. Politycy stwierdzili, że same osiedla rolnicze lub przemysłowe nie będą w stanie stworzyć frontu obrony. Podjęto kroki mające na celu fortyfikację osiedli na Wzgórzach Golan.

Międzynarodowe naciski, w szczególności Stanów Zjednoczonych, Europy i państw OPEC, na rozwiązanie konfliktu sprawiły, że osadnicy zaczęli zasiedlać zachodnie przedmieścia Al-Kunajtiry. Nie otrzymali jednak oficjalnego wsparcia od Zjednoczonego Kibucu. Ta sama grupa osadników chciała zasiedlić ponownie opuszczoną Chuszaniję i przekształcić ją w miasto, ale rząd obawiał się reakcji Stanów Zjednoczonych i ONZ. Dopiero w 1976 roku utworzono pierwsze osiedle o docelowym statusie miasta Kacrin.

Po 1977 roku rząd podjął starania w celu rozwoju infrastruktury na Wzgórzach Golan. 14 grudnia 1981 roku Kneset przyjął Prawo Wzgórz Golan, które rozciągało izraelską administrację, prawodawstwo i suwerenność na ten obszar. Fakt ten nie został uznany przez ONZ.