Bulbus odznacza się spiczastym konduktorem umieszczonym na tegulum, miękką apofizą medialną przypominającą tę u rodzaju Kapogea oraz słabo zesklerotyzowanym embolusem, którego szczytowa część odłamuje się w trakcie kopulacji, blokując płytkę płciową samicy.
Ekologia i występowanie Pająki te zasiedlają wilgotne lasy, skraje lasów, formacje krzewiaste (cerrado) i łąkowe (campo). Budują poziome sieci łowne pozbawione nici lepkich, podobne do tych spotykanych u rodzaju Mecynogea.
Rodzaj neotropikalny, rozsiedlony od południowego Meksyku przez Amerykę Centralną i większą część Ameryki Południowej po Paragwaj i północną Argentynę.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1997 roku przez Herberta Waltera Leviego. Gatunkiem typowym autor ten wyznaczył Miranda porracea. Nazwa Manogea nawiązuje do rodzaju Gea.
Do rodzaju tego należą trzy opisane gatunki:
Manogea gaira Levi, 1997 Manogea porracea (C. L. Koch, 1838) Manogea triforma Levi, 1997
Przypisy
Kategoria:Krzyżakowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1997 roku