Gustaw Adolf Henckel von Donnersmarck (ur. 31 sierpnia 1764 w Świerklańcu, zm. 10 listopada 1813 pod Głogowem) – ostatni pan feudalny Tarnowskich Gór, wolny pan stanowy Bytomia, baron i hrabia cesarstwa.
Życiorys Był starszym synem hrabiego Erdmanna Gustawa i baronówny Rudolfiny von Dyherrn und Schönau z Jemielnej. Spośród siedmiorga rodzeństwa przeżył tylko on i jego młodszy brat Karol Łazarz.
Jego rządy w Tarnowskich Górach to zaledwie trzy lata. Przypadły jednak na jeden z najbardziej burzliwych okresów w dziejach Śląska i całej Europy – czas wojen napoleońskich.
W wieku 26 lat ożenił się z młodszą o sześć lat Joanną Eleonorą von Prittwitz und Gaffron, dziedziczką dóbr Gręboszów koło Namysłowa. Pierwszym dzieckiem tej pary był syn, Gustaw Henryk, który urodził się latem 1791 (zm. w połowie czerwca 1809), a rok później przyszła na świat Eleonora (zwana w domu Lorette). Następna córka Adelajda urodziła się w 1804 r.