Eleonora de Guzmán, hiszp. Leonor Núñez de Guzmán (ur. w 1310 w Sewilli, zm. w 1351 w Talavera de la Reina) – kastylijska szlachcianka, kochanka króla Kastylii i Leónu Alfonsa XI.
Życiorys Była córką Piotra Núñeza de Guzmána, wywodzącego się z rodziny św. Dominika, i Joanny Ponce de León, prawnuczki króla Leónu Alfonsa IX.
Od 1329 była kochanką i prawdziwą miłością króla Alfonsa XI, a ich związek był rzeczą powszechnie znaną, gdyż nie starali się tego nawet ukrywać. Z tego związku urodziło się dziesięcioro dzieci (9 synów i 1 córka): Piotr Alfons (1330–1338), pierwszy pan na Aguilar de Campoo, Joanna Alfonsa (1330–1375), pani na Trastámara, Sancho Alfons (1331–1343), Henryk (1333–1379), hrabia Trastámara, jako późniejszy król (od 1369) Kastylii i Leónu Henryk II – założyciel dynastii Trastámara, władającej Kastylią i Leónem, Aragonią i Nawarrą, Fadryk Alfons (1333–1358), późniejszy pan na Haro i wielki mistrz zakonu Santiago, Ferdynand Alfons (1336–1342), Tello Kastylijski (1337–1370), hrabia Castanedy, Jan Kastylijski (1341–1359), pan na Badajoz i Jerez de la Frotera, Sancho Kastylijski (1342–1374) hrabia Alburquerque i Haro, Piotr Alfons (II) (1345–1359).