Maska telekomunikacyjna () – maska określająca maksymalne dopuszczalne odchylenie amplitudy i kształtu impulsu sygnału cyfrowego; termin stosowany przy pomiarach cyfrowych traktów telekomunikacyjnych.
Aby odbiornik mógł właściwie zinterpretować przesyłane dane, sygnał przenoszony przez tor transmisyjny powinien mieć ściśle określony kształt. Na skutek różnych niepożądanych zjawisk (takich jak odbicia, spadki napięcia i mocy, nieliniowość stopni mocy odbiorników i nadajników, fluktuację fazy itp.) kształt odebranego impulsu zwykle nie jest idealny (i różni się od sygnału na wyjściu nadajnika).
Maski telekomunikacyjne określają maksymalne dopuszczalne odchylenie amplitudy i kształtu impulsu sygnału cyfrowego. Jeśli sygnał nie wykracza poza ramy maski, to odbiornik powinien go prawidłowo odebrać i zinterpretować. W przeciwnym przypadku może to być niemożliwe lub może nastąpić jego przekłamanie (w zależności od charakteru tych zniekształceń).
Maski telekomunikacyjne mają zastosowanie dla urządzeń telekomunikacyjnych PCMZwyczajowa (ale stosowana także w oficjalnych dokumentach) nazwa używana w telekomunikacji określająca przyrządy pomiarowe i cyfrowe trakty telekomunikacyjne PDH o przepływności do 2 Mbit/s., PDH i SDH.