Uwiarygodniało to wersję Tamury, stąd w listopadzie 1946 roku został on zwolniony z obozu jenieckiego i odesłany do Japonii.
Wkrótce australijscy śledczy odnaleźli jednak marynarza o nazwisku Yoshio Ōtsu, który jako jedyny przeżył zatonięcie „Kowa Maru”. Potwierdził on, że statek płynął w konwoju z Turk do Rabaulu, a w nocy z 16 na 17 lutego 1944 roku zakotwiczył na kilka godzin u brzegów Nowego Hanoweru, chcąc w ten sposób zmylić amerykański pościg. Zeznał jednocześnie, że tej nocy pełnił wachtę i nie zauważył, aby na statek zaokrętowano jakichkolwiek białych cywilów. Nie odnotował ich obecności także w późniejszej fazie rejsu, kiedy to powierzono mu nadzór nad kabinami pasażerskimi. Australijczykom udało się ponadto odnaleźć kapitana statku „Kokai Maru” – jednostki, która towarzyszyła „Kowa Maru” podczas postoju u brzegów Nowego Hanoweru i cztery dni później została zatopiona w tym samym amerykańskim ataku. Również on zeznał, że nie jest mu wiadomym, aby konwój w którymkolwiek momencie przewoził alianckich jeńców lub cywilów.