W ekoregionie występuje co najmniej jeden gatunek endemiczny motyla. Do istotnych drapieżników w miejscowej faunie należą: niełaz białoplamkowany Dasyurus albopunctatus, orzeł molucki Aquila gurneyi, orzełek australijski Hieraaetus morphnoides, harpia papuaska Harpyopsis novaeguineae, sokół wędrowny Falco peregrinus i sokół brunatny Falco berigora.
Zagrożenie i ochrona Ekoregion jeszcze na przełomie XX i XXI wieku opisywany był jako średnio zagrożony koncesjonowaniem eksploatacji lasów, z 80% powierzchni zachowanej w stanie naturalnym. Według WWF 18% powierzchni ekoregionu chroniona była wówczas w dwóch obszarach (Finisterre 2290 km² i Mt. Bangeta 550 km²). Jednak według danych administracji Papui-Nowej Gwinei w obszarze znajduje się tylko jedna forma ochrony przyrody powołana w XX wieku (w 1986) Wildlife Management Area Nusareng zajmująca zaledwie 0,22 km². Drugi obszar chroniony o nazwie YUS wyznaczony został w 2009 roku na powierzchni 750 km² i należy do VI (najniższej) kategorii form ochrony przyrody, zgodnie z kategoryzacją IUCN. Na niejasny status, włącznie z brakiem podstaw prawnych, obszarów chronionych Finisterre i Mt.